Ontslaan zonder formeel ontslag
Ontslag verloopt vaak op formele wijze door inzet van een vaststellingsovereenkomst of het doorlopen van een UWV-procedure. We maken echter ook mee dat werkgevers iemand niet formeel ontslaan, maar langzaam naar de uitgang duwen. Bijvoorbeeld met subtiele gedragingen zoals negeren, verbale intimidatie of het afnemen van verantwoordelijkheden. Ik ga in dit blog in op de 'stille exit'.
Wat is een stille exit?
Bij een stille exit probeert een werkgever je niet via een formeel ontslag te laten vertrekken, maar zet hij je onder druk in de verwachting dat je uiteindelijk zelf opstapt. Dit kan bijvoorbeeld door:
Je te isoleren of te negeren;
Je buiten het team te plaatsen of je sociaal uit te sluiten;
Je structureel negatief te beoordelen zonder onderbouwing;
Je werkinhoud drastisch te veranderen zonder overleg;
Je werkdruk te verhogen of juist te verlagen tot je niets meer te doen hebt.
Het uiteindelijke doel is jou zover te krijgen dat je zelf ontslag neemt, zodat de werkgever geen transitievergoeding hoeft te betalen of een ontslagprocedure hoeft te doorlopen.
Mag je werkgever je zo onder druk zetten?
Nee, de hierboven beschreven manier van handelen is wettelijk niet toegestaan. Hoewel er geen formeel ontslag plaatsvindt, kan dit gedrag worden beschouwd als (ernstig) verwijtbaar handelen van de werkgever. Dit kan, indien het tot een rechtszaak komt, zelfs leiden tot een billijke vergoeding, bovenop de reguliere transitievergoeding, mits je kunt aantonen wat er precies gebeurd is.
Waarom is een stille exit zo ingewikkeld?
Een stille exit is vaak moeilijk te bewijzen. Het betreft meestal subtiele gedragingen die samen een patroon vormen, maar die niet altijd eenvoudig te documenteren zijn. Er is zelden een duidelijke schriftelijke verklaring, zoals een e-mail waarin staat: "We hopen dat je uit eigen beweging vertrekt." Daarom is het van essentieel belang om gedegen documentatie aan te leggen en bij te houden.
